Arkadaşlar herkese selamlar, bu yazıyı okumaya başlamadan yazının tamamen oyun hakkında ve birazda benimle ilgili olduğunu unutmayın açıkçası bu forumu sevdiğim için paylaşmak istedim. 23 yaşında bir birey olarak yapısı gereği sert bir insanımdır aslında duygularını çok belli etmeyen içten içe yaşayan kendi halinde etliye sütlüye karışmadan hayatına devam eden biriyimdir. hikaye modu olarak 1-2 tane oyun oynamışımdır baya zaman önce RDR2 nin Arthur'a kadar olan yerini bitirdim jhon bölümüne geçtim uzun zamandır gözyaşım akmadı ama bu finalde bu oldu resmen gözyaşım aktı heleki atın ölümünde inanılmaz üzüldüm oyunla nasıl bir bağ kurdum inanın bilmiyorum abi oyunu sıfırlayıp tekrar başlıyasım geldi resmen o derece oyunu oynamamış arkadaşlara tavsiyem kesinllikle oynayın bir şekilde oynayın bilmiyorum sadece bana mı öyle geldi ama oyun beni benden aldı hayatımda oyandığım en güzel oyun bu diyebilirim hikayesi kendine bağlayışı ilerleyişi finalinde Karakterin ve atın ölmesi abi benim gibi bir adam nasıl ağlar ya dedim kendime arkadaşlarımla paylaştım hadi lan ordan! dediler sen mi gözyaşı döktün şaka gibiydi resmen oyunu bitirmiş arkadaşlar yorumlarda kendini gösterirse onların yaşamış olduğu duyguları dinlemek isterim sevgiler. <3
yazık neyse...
